Μια βραδιά με τον Joe Bonamassa στο Dome de Paris
Στο Παρίσι.
Των Τάσου Παπαϊωάννου, Δημήτρη Κανελλόπουλου
Αμερικανική βραδιά η χθεσινή λοιπόν και ποιος μπορεί να γνωρίζει καλύτερα τους funky-jazz-soul ρυθμούς από τους Αμερικανούς; Μόνο οι Αμερικανοί φυσικά! Budos Band από Νέα Υόρκη, Black Pumas από Austin - Texas, Τhievery Corporation από Washington DC.
Ήταν 19 Ιουλίου του 2016 Oι Budos Band, από το Staten Island, είχαν ανεβάσει επικίνδυνα την ήδη υψηλή θερμοκρασία στο Gagarin, στην πρώτη τους συναυλία στη χώρα μας και σε μια από τις τελευταίες συναυλίες που είχε διοργανώσει ο Νίκος Τριανταφυλλίδης. 8 χρόνια μετά, the boys are back in town και με τη ζέστη να είναι αφόρητη ξανά, δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη μουσική εισαγωγή για τη χθεσινή Funk-Soul γιορτή του Release. Στις 7 οι Budos, είχαν ήδη πάρει τη θέση τους στη σκηνή και μαζί με τα πνευστά τους, τα congas, τα bongos και χωρίς καθόλου φωνητικά, άφησαν τη set list τους να κινείται σε όλο το φάσμα της δισκογραφίας τους.
Και με τους Funk, soul, afrosoul, afrobeat ρυθμούς τους, οι Budos δεν είχαν καμία δυσκολία να βάλουν σε αυτό το φάσμα του ήχου τους το ήδη πολυπληθές κοινό που μόνο ανυποψίαστο δεν ήταν. Η αλληλεπίδραση ήταν φανερή ανάμεσα σε μπάντα και κοινό, με αμφότερους να διασκεδάζουν και να προετοιμάζουν το κλίμα για τους Black Pumas που θα ακολουθούσαν.
Σίγουρα τους αξίζει να επιστρέψουν σε χώρο και συνθήκες που θα τους επιτρέψουν να απλώσουν μουσικά και χρονικά τη μουσική τους ιδιοφυΐα.
Οι Black Pumas βγήκαν στη σκηνή στις 8 και 25 και ήταν αυτοί που έκλεψαν την παράσταση. Ήταν μία πανδαισία του μαύρου ήχου συνολικά, από τη δεκαετία του 60 και του 70, από τη Stax και τη Motown, από τους Sly And The Family Stone έως τον Curtis Mayfield. Το κοινό προφανώς και δεν ήταν τόσο γι' αυτούς εκεί (όσο για τους Thievery μετά) αλλά τους απόλαυσε μια χαρά. Είναι και ο χαρισματικός performer, ο τραγουδιστής τους Eric Burton που τους ξεσήκωσε όλους σιγά-σιγά. Ειδικά στο Colors στο τέλος, που το γνώριζαν όλοι, επικράτησε πανικός.
Και 2 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση στον ίδιο χώρο, η κολεκτίβα των Thievery Corporation, εν μέσω χειροκροτημάτων στην ήδη κατάμεστη πλατεία Νερού, θα αναλάβει να συνεχίσει τη γιορτή που ξεκίνησαν οι Black Pumas. Αλλά υπάρχει λόγος να μετρήσει η να θυμηθεί κάποιος τις προηγούμενες εμφανίσεις τους στη χώρα μας; Απολύτως κανένας. Και αυτό φαίνεται από το εξοικειωμένο ελληνικό κοινό που με ευκολία χάθηκε, κουνήθηκε, χόρεψε στους jazz -dub-trip hop-funky ρυθμούς τους.
Rob Garza και Eric Hilton σταθερά κρατάνε τις μπαγκέτες, κατευθύνουν και ξεδιπλώνουν τη δυναμική των τραγουδιών τους, τραγουδίστριες και τραγουδιστές σαρώνουν τη σκηνή, το κοινό ιδρώνει και ξεδιπλώνει τις χορευτικές τους φιγούρες και μιάμιση ώρα μετά την έναρξη των Thievery και 5 ώρες συνολικά από την έναρξη της βραδιάς, δεν θα πρέπει να υπήρξε κάποιος που να μην κουνήθηκε έστω και για λίγο.
Εν κατακλείδι, Οι Thievery, 30 χρόνια μετά την ίδρυση τους, αποδεικνύουν πως οι δεσμοί με το ελληνικό κοινό παραμένουν ισχυροί, οι Budos Band, για 2η φορά ήρθαν να δείξουν σε μεγαλύτερο κοινό πόσο σπουδαία μπάντα είναι και οι Black Pumas συστήθηκαν, κέρδισαν με ευκολία τις εντυπώσεις και αν θέλουν, θα αποκτήσουν με ευκολία δεσμούς με το ελληνικό κοινό .
Εις το επανιδείν λοιπόν.